core i5 یا core i7

core i5 یا core i7

برای بیشتر مشتری ها علی الخصوص کسانی که مشتاق آمدن سیستم های جدید هستند انتخاب پردازنده مسئله ای مهم است، دو تا از پردازنده اغلب در مشاجره هستند اینتل Core i5 و پردازنده اینتل Core i7 . تفاوت بین اینتل Core i5 و Core i7 می تواند دلهره آور به نظر برسد ، به ویژه هنگامی که قیمت ها تا به این حد نزدیک به هم باشند.

قیمت و بازاریابی

به عبارت ساده، سیستم های مجهز به پردازنده ی i5 به مراتب ارزان قیمت تر از هسته رایانه های شخصی مجهز به پردازنده Core i7خواهند بود. اساسا، پردازنده های Core i7 دارای قابلیت های بیشتری نسبت به پردازنده پردازنده Core i5 هستند. آنها برای چند وظیفه از جمله: وظایف چند رسانه ای، بازی های رایانه ای و کار علمی بهتر خواهند بود . پردازنده های Core i7 مخصوص افرادی است که از سیستم فعلی خود که ” بیش از حد کند” می باشد شکایت می کنند.

core i7                  core i5

سردگمی در انتخاب هسته

در اکثر موارد،عملکرد پردازنده ی Core i7 سریعتر از پردازنده ی Core i5 است. اکثر پردازنده های دسکتاپ های Core i7 پردازنده های چهار هسته ای هستند ، در حالی که بسیاری از پردازنده های پردازنده Core i5 دو هسته ای. اما همیشه چنین نیست، در بعضی مواقع پردازنده های Core i7 دو هسته ای و پردازنده های Core I5 دسکتاپ چهار هسته می باشند. همچنین شما ممکن است در موارد نادر پردازنده های Core i7 با تعداد شش یا هشت هسته را مشاهده کنید.

چندین نسل است که از پردازنده ها جهت لقب دادن به هسته ها استفاده شده است. ساختار Nehalem و Westmere با سه رقم مشخص می شود(به عنوان مثال ، پردازنده Intel Core i7-920 )، در حالیکه Sandy Bridge، Ivy Bridge،  Haswell و  Broadwell پردازنده هایی هستند که نام آن ها با چهار رقم عنوان می شود( مانند پردازنده Intel Core i7-5500 ). هسته های قدیمی تر مانند Nehalem ، Westmere ، و Sandy Bridge در رایانه های شخصی قدیمی تر یافت می شوند و به طور کلی عملکرد پایین تری دارند. خرید یک پردازنده با مدل بالاتر، عملکرد و کارایی بهتری را از خود نشان می دهد. به عنوان مثال، پردازنده Intel Core i7-5500U به طور کلی دارای عملکرد بهتری نسبت به اپردازندهIntel Core i5-5200U دارد.

مقدار Cache

علاوه بر این به طور کلی هرچه سرعت پردازنده سریعتر در نتیجه، پردازنده های Core i7 دارای حافظه های نهان بزرگتر هستند، )کش حافظه‌ای کوچک تر، سریع تر و گرانتر است که اطلاعات مورد نیازتر را در خود ذخیره می‌کند. استفاده از کش تاخیر را کاهش می‌دهد. وقتی پردازنده می‌خواهد داده‌ای را از حافظه اصلی (حافظه‌موقت) بخواند ابتدا چک می‌کند که آن در کش موجود باشد در غیر این صورت به سراغ حافظهٔ اصلی می‌رود. اکثر کامپیوترهای امروزی حداقل دو کش دارند:یک کش دستورات برای افزایش سرعت واکشی دستورات و یک کش داده برای افزایش سرعت خواندن و ذخیره داده‌ها(. اگر شما در حال ویرایش و محاسبه باشید، این اطلاعات در حافظه پنهان می رود، تا زمانی که شما یک عدد یا برنامه را تغییر دهید. اندازه حافظه کش بزرگتر، عملکرد چند تکلیفی را سریعتر می کند. در حال حاضر در پردازنده های دسکتاپ با پردازنده i5 ، ۳ تا ۶مگابایت کش L3 ، در حالی که پردازنده Core i7 دارای ۴ تا ۸مگابایت حافظه کش است .

Turbo Boost

توربو بوست  قابلیتی در پردازنده‌های شرکت اینتل است که به صورت پویا سرعت پردازنده را تغییر می‌دهد؛ این افزایش سرعت در مواقع نیاز و به درخواست سیستم‌عامل رخ می‌دهد تا پردازنده بتواند در هنگام بی‌کاری و انجام کارهای سبک‌تر انرژی کم‌تری مصرف کند. قابلیت توربو بوست در تعدادی از پردازنده‌های سری نِهیلم، سندی بریج، آی‌وی بریج و هزوِل شرکت اینتل از جمله نسخه‌های Core i5 و Core i7موجود است

سیستم‌عامل به راحتی با استفاده از استاندارد رابط قدرت و تنظیمات پیشرفته بدون نیاز به هیچ درایوری می‌تواند قابلیت توربو بوست را فعال یا غیرفعال کند. حداکثر میزان افزایش سرعت نیز به وسیلهٔ تعداد هسته‌های فعال، میزان مصرف انرژی، جریان مصرفی و دمای پردازنده مشخص می‌گردد. البته در نسخهٔ ۲ این تکنولوژی پردازنده می‌تواند در زمان‌های کوتاهی حتی از سرعت مشخص شده نیز فراتر برود.

واحد افزایش سرعت به صورت پیش‌فرض برای پردازنده‌های سری نِهیلم ۱۳۳ مگاهرتز و برای سری‌های سندی بریج، آی‌وی بریج و هزوِل ۱۰۰ مگاهرتز است.

چند برنامگی

اینتل تکنولوژی چند برنامگی را ساخته است که سیستم عامل و برنامه های کاربردی تصور کنند که تعداد هسته های cpu بیشتر از آنچه که هست، وجود دارد. این فناوری برای افزایش کارایی مورد استفاده قرار می گیرد. ساده ترین وضعیت چند برنامگی اجرای چندین برنامه به طور همزمان است. اما در فعالیت های دیگری مانند عملیات های چند رسانه ای( مانند کد و رندر) و گشت و گذار در اینترنت این تکنولوژی کاربرد دارد.

پردازنده های Core i7 از چند برنامگی استفاده می کند، بنابراین یک پردازنده شش هسته ای می تواند ۱۲ جریان را رسیدگی کند، به این صورت که چهار هسته، هشت جریان را کنترل می کند و دو هسته ی دیگر می تواند چهار جریان را اداره کند. همچنین پردازنده دو هسته ای Core i5 در این زمان مانند چهار هسته عمل می کند.

حافظه نهان (Cache) چیست؟

حافظه نهان یا کَش (Cache) قسمتی است که داده‌ها را به صورت موقتی برای پردازش سریع‌تر نگه می‌دارد. این قسمت می‌تواند به سرعت به درخواست‌های برپدازشی پاسخ دهد و داده‌ها را برای اجزای مختلف (نرم افزاری یا سخت افزاری) کامپیوتر آماده کند.

کش Cache چیست ؟

حافظه نهان (Cache) چیست؟

حافظه نهان یا کَش (Cache) قسمتی از حافظه است که داده‌هایی که ممکن است در آینده توسط سایر اجزا پردازش شوند را به صورت موقت در خود ذخیره می‌کند. این قسمت از حافظه می‌تواند به سرعت به درخواست‌های پردازشی پاسخ داده و داده‌ها را به سرعت آماده کند. داده‌های ذخیره شده در حافظه نهان (Cache) ممکن است داده‌هایی باشند که پس از پردازش (مثلاً پس از پردازش توسط واحد سخت افزاری CPU یا به صورت مجازی، پس از پردازش توسط سیستم عامل یا برنامه‌ها) به صورت مستقیم در این قسمت ذخیره می‌شوند یا داده‌هایی باشند که فقط کپی‌ای از داده‌های اصلی (مثلاً داده‌های موجود در حافظه جانبی یا به صورت مجازی، پرنده‌ها و داده‌های موجود در کامپیوتر) موجود باشند.

حافظه نهان یا کش می‌تواند به دو صورت سخت افزاری و مجازی باشد:

در نوع سخت افزاری، حافظه نهان قسمتی از واحد سخت افزاری مورد نظر (مثلاً CPUهای دارای این نوع حافظه یا هارد دیسک‌های دارای این نوع حافظه) است که عمل Caching را برعهده دارد. مکانیزم،ساختار، سرعت و کارایی حافظه نهان سخت افزاری با حافظه اصلی (RAM) تفاوت زیادی دارد. از این رو با افزایش حجم حافظه نهان سخت افزاری در واحدهایی مانند CPU، قسمت تمام شده آن بیشتر می‌شود. دلیل این که در همه جا از حافظه نهان استفاده نمی‌کنند، قیمت و هزینه تهیه بسیار زیاد آن نسبت به سایر حافظه‌ها است.

نحوه عملکرد حافظه نهان مجازی با سخت افزاری متفاوت است. این نوع حافظه نهان در واقع قسمتی از حافظه جانبی است که توسط برنامه‌ها مشخص می‌شود و برای دسترسی سریع‌تر، از این قسمت استفاده می‌کنند. این نوع حافظه نهان به صورت محلی (Local) کارایی ندارد. برای مثال، برنامه‌هایی مانند مرورگرهای وب، قسمتی از حافظه جانبی را تحت عنوان حافظه نهان وب (Web Cache) برای ذخیره سازی موقت داده‌های وب مانند صفحات وب، تصاویر، استایل‌ها و … استفاده می‌کنند و زمانی که کاربر قصد مشاهده صفحه یا تصویر درخواست شده را داشته باشد که در حافظه نهان وب مرورگر موجود باشد، مرورگر همان داده‌های کَش شده را به کاربر نشان می‌دهد. دراین فرایند دیگر داده‌های کش شده از طریق اینترنت یا شبکه بارگیری نمی‌شوند و باعث کاهش ترافیک شبکه، پنهای باند مصرفی، بار روی سرور شده و باعث بهبود فرایند می‌شوند. این قسمت از حافظه جانبی، تفاوتی با سایر قسمت‌های عادی حافظه ندارد و تنها توسط برنامه‌ها به عنوان حافظه نهان مجازی استفاده می‌شوند.

 

حافظه نهان (Cache) چه کاربردی دارد؟

زمانی که درخواست پردازشی شامل داده‌هایی باشد که در حافظه نهان ذخیره شده اند، داده‌های درخواستی به سرعت به جزء درخواست دهنده تحویل داده می‌شود. اما اگر درخواستی پردازشی شامل داده‌هایی باشد که در حافظه نهان موجود نباشند، در این صورت داده‌های درخواست شده از منبع اصلی خود (برای مثال حافظه‌های جانبی یا سرویس دهنده‌ها) دریافت شده سپس به جزء یا برنامه درخواست دهنده تحویل داده می‌شود. در این صورت عمل پردازش به کندی پیش خواهد رفت. درواقع حافظه نهان در مقایسه با حافظه‌های اصلی و جانبی، بسیار سریع‌تر قابل دسترسی و خواندن است و عمل پردازش را سریع‌تر می‌کند.

cache